Transport naar St. Petersburg
In april 2007 begon een spannende reis naar Rusland met een dieplader van Wegmantransport met daarop machines voor het leggen van een Queens Grass grasmat in het voetbalstadion van St. Petersburg. We zijn eerst naar Kiel gereden waar we de vrachtauto op de boot parkeerden voor een 3-daagse reis naar St. Petersburg. De boot bleek geen luxe cruiseschip te zijn, maar een oud Filippijns vrachtschip. Behalve wij, waren er nog 4 russen aan boord. De Russen waren slecht gezelschap. Ze waren 's morgens al dronken.
Er viel niets anders te doen aan boord dan in de cabine van de vrachtauto te lezen en dvd's te kijken. Drie dagen duurden lang.
Eenmaal aangekomen in de haven van St. Petersburg hield de bureaucratie ons gevangen. We konden de Russen niet duidelijk maken dat we de machines die we bij ons hadden, ook weer mee terug zouden nemen. Er moesten stempels gehaald worden waarvan niemand het bestaan kende op documenten waar nog nooit iemand van had gehoord. En dat alles wordt in rap Russisch verteld, want niemand spreekt Engels. Het gevolg van alle hiaten in de papieren was dat de vrachtauto van Wegmantransport achter slot en grendel kwam te staan. Daarmee werd de chauffeur afgesneden van zijn sanitaire voorzieningen in een bloedhete en stoffige omgeving. Na wat heen en weer gebel mocht de chauffeur het terrein af en werd er een hotelkamer geregeld. Na 4 dagen konden we de vrachtauto de haven uit rijden.
Wie denkt dat het verkeer in Nederland aggressief is, moet eens op de ring van St. Petersburg gaan rijden. Wat een drukte.
Aangekomen bij het voetbalstadion bleek het gras niet gelegd te kunnen worden. De grasrollen waren door de douane tegengehouden. Gelukkig lagen de grasrollen van Queens Grass ingevroren in koelopleggers. Zodoende konden we na nog eens 3 dagen wachten, beginnen met leggen. Wat overigens ook niet echt zonder slag of stoot ging want onze werktijden waren te lang en we werkten te hard in de ogen van de Russen. Ondanks deze kleine cultuurverschillen werden we prima verzorgd tijdens het werk.
Het leggen van de grasmat heeft in totaal 5 dagen geduurd. Toch zijn we bijna 3 weken weggeweest. Alleen al door de ondoorzichtige papierwinkel en het eindeloos wachten op goedkeuring.
Onder normale werkomstandigheden heb je als chauffeur geen tijd om de stad te gaan bekijken waar je op dat moment bent. Wij hebben St. Petersburg uitgebreid kunnen verkennen tijdens onze dagen van wachten. En onze conclusie is dat St. Petersburg het bekijken waard is.
Tijdens het tweede transport naar Rusland werden de fouten van de eerste reis niet weer gemaakt. De Russen vonden echter iets anders dat niet klopte. Om half 11 's avonds werden we uit bed gebeld door onze contactpersoon in Rusland en moesten we ineens zo snel mogelijk bij de vrachtauto weg van de Russen. Er bleek geen pas te zijn aangevraagd voor het verblijf van de chauffeur in de haven.
Ik stond op het punt om te worden opgepakt! Na het ongeloof en denkend aan een grap ben ik toch maar een tas gaan pakken…
Er was keurig een taxi geregeld en een hotel geboekt door onze contactpersoon, maar de schrik zat er wel in. Na een wandeling van een kilometer of 2 om bij de uitgang te komen van de haven, moest er wederom van alles gecontroleerd worden.
En ze wilden graag antwoord op de vraag waar ik vandaan kwam want de boot had al 2 dagen geleden aangelegd.
Leg dat maar eens uit… in het Engels.
Alles bij elkaar waren de beide transporten naar Rusland een ervaring die we niet had willen missen.
Douwe
